Secuelas del Speed watching.
-Ricardo, cuquín, tienes que…
-¿Eh?
-Richi…
-¿Qué?
-Jobar, tío, falar contigo ye como falar con una paré.
-¿Eh?
-¿Escúchesme o qué?
-¿Eh? Ah, sí. Dime, venga, rápido, ¿qué quies?
-¿Cómo que rápido? ¿Pero de qué vas?
-¿Eh?
-¡Buo! Tanto ver vídeos al doble de velocidá. Asina tas.
-¿Cómo?
-Te volvisti más primitivu, animal. Tienes menos celebru qu’una estrella de mar.
-¿El qué, ho?
-…Yá nun procesa la información. Vuélvese más pasivu.
-¿Quién?
-El to celebru, Ricardo. Que tas apijotau. ¡¡¡Yes fatu, fatu del tou!!!
-¿Yo?
-Sí, tío. ¿Por qué pones los mios audios de WhatsApp al doble de velocidá?
-Porque fales muncho, Montse, yes una pesá.
-¿Yo?
-Sí, Montsina. Y fala más rápidu, fía, que tengo prisa.
-¿Prisa? ¿Prisa pa qué? ¿Pa rascate los güevos?
-Tengo muncho trabayu.
-¡Ja! Nin que fores l’arbañil de la muralla china. Hai que jodese.
-¿Eh?
-Tanta prisa, colos audios, con vídeos y podcast… Y non te enteras de nada.
-¿Qué dices?
-Que nun retienes lo que ves, nin te concentres, nin m’escuches, nin na de na.
-¿Qué, ho?
-Que tas agilipollau del tou. Tanta prisa… Asina te va. Y na cama…
-¿Eh?
-Na cama igual. Visto y nun visto.
-¿Que qué, ho?
-Tas obsesionáu con aforrar tiempu, nin que fores un adolescente…
-¿Sabes la cantidá d’años qu’aforro por mirar vídeos a velocidaes más rápides?
-¿Y pa qué te val si nun entiendes na?
-¿Qué hai qu’entender?
-Qué tuntu yes, Ricardo. ¡Qué tuntu yes!
-¿Eh?
-Tantu estímulu aceleráu, el celebru ‘abúrrese’ y vuélvese más pasivu…
-¿Más qué, ho?
-Tou a doble velocidá por esa ansiedá de poder comentalo en redes o na oficina’l primeru. ¡Y nun entiendes na!
-Hai tantu que ver, Montse.
-Tas como una burra, Ricardo. ¿Quies facer el favor de dexar eso y mirame a los güeyos?
-Tengo mieu a perdeme daqué.
-Como sigas asina, Richi, vas perder a la to muyer.
-¿Eh?
-Avisete, ¿oíste?
-¿Eh? ¿Qué?
-¡Chao, Richi! Hasta equí llegué.