La imparable moda de los baños de bosque.
-¡¿Qué pasa, tronco?!
-Dejalu, Paco, él nun tien la culpa.
-¡Cagonmimacho! Esto sí que nun lo vi venir.
-Pírate, anda.
-Tantu bañu de monte, tanta…
-Déxame, por favor. Equí, sumergida na naturaleza, relaxada…
-¿Qué ye, que nun tenemos bañera en casa?
-Adentrarme nel bosque cambiome la vida.
-Qué tontu fui, nun lo vi venir. Que si “un paseín pola naturaleza”, que si “Paco tengo que resetear…”
-Francisco, déxanos en paz.
-…Que si preciso caminar pelos senderos, desconectar…
-¡Venga, Paco, vete yá!
-Olvidasti hasta mi cumpleaños, yá solo celebres el día del Árbol.
-Amante-de-la naturaleza, Paco, díxilo bien claro.
-¿Pero qué te da él, Maricarmen?
-Lo que tu me quitas, Francisco.
-¿El qué, ho?
-¡Energia, Paco! Muncha energia. Él conéctame cola energía de la naturaleza.
-Pero nin siquier tien un celebru pa conversar.
-¡Ja! Tas tu buenu pa hablar…
-¿Eh?
-¡Él, Paco, tien muncho más! Esta corteza rugosa y fuerte que me fai sentir protegida.
-¿Qué dices, Mari? ¿Qué dices?
-…Eses cañes estendíes que me faen suañar con viaxar pol vientu.
-¡No flipes, Mari! ¡No flipes!
-¡Y les sos fueyes! ¡Eses fueyes que susurran secretos del monte!
-Nun puedo creer lo que toi escuchando.
-Pos creételo. Soi ecosexual, Francisco.
-¿Qué yes qué?
-Déxame vivir mi romance. Ye primavera y…
-Chiflaste, guapina.
-Mi corazón pertenez a esti carbayu, Paquito. Él nunca me dexó plantada.
-Home, yera lo que te faltaba.
-Nin me pidió que-y lave la ropa, nin me grita cuando…
-¡Viciosa! ¿Qué van dicir la nuesa xente? ¡Si tu padre enterase de qu’andes abrazando árboles…!
-L’amor ye como una semilla que puede crecer nos llugares más inesperaos.
-Yá lo veo, yá. Pero cuando dixisti que queríes echar raices en Asturies nunca pensé que…
-¡Pírate, Paco! Y respeta al mi carbayu.
-¿Cómo que lu respete? ¡¡¿Qué pasa, tronco?!! ¿Por qué te tires a…?
-Non te engañes, Paco. Él nun me tira, soi yo quien se balta contra él.
-¿Cómo ye, ho?
-Ye tan erótico sentir que algo tan grande y tan vieyo sujete mi espalda.
-Meca, agora te gusten los vieyos…
-Siempres quixi atopar a una persona que me fixera sentir asina, pero…
-¿Cómo?
-Nun sé, la sensación de tar sostenida por daqué, de nun poder cayer…
-¡Cagonmimacho! ¿Pero qué pasa, tronco? ¡¡¿Esto cómo ye?!!