Rumiantes

La vida en bucle.

 

-¿Por qué resoplas?

-Porque toi caminando.

-Tu non resoplas cuando camines, resoplas cuando te pasa algo.

-Nun me pasa nada.

-A mi nun me engañas. Yá tas rumiando.

-Na, pero ye que…

-¿Ves? yá lo sabía yo, por eso tienes esa cara, porque tas enfadá.

-Nun toi enfadá toi un poco inquieta 

-Ah. 

-¿Qué significa esi «ah»?

-Nada.

-Cuando tu dices «ah», siempre significa algo.

-Mira quién rumia ahora.

-Nun toi rumiando.

-Tas preguntando si toi enfadáu porque te pregunté si tu tas enfadá…

-Ye que cada vez que pasamos por esti bancu alcuérdome d’aquella vez que vinimos con los guajes y…

-¿Otra vez con eso?

-…Tu sentáu, tan panchu, y yo de pies, embarazada, y col críu grande en cuello.

-Setiembre del 73. Tienes una memoria prodigiosa.  

-Sí. Sobremanera pa lo que tu preferiríes que olvidara.

-Non puedes tar tola vida con pensamientos rumiantes, rucándote per dientro.

-Mira quien fue a hablar.

-Yo soi más tranquilu.

-Por fuera, pero por dentro lleves el guirigai de una comunidá de vecinos.

-Meca, Lola, ¿apagasti’l gas?

-Sí.

-¿Seguro? Yo creo que nun lu apagasti.

-Pos yo creo que sí.

-¿Por qué?

-Porque lo apagué.

-Yá.

-¿Qué significa esi «yá»?

-Nada.

-Cuando tu dices «yá», siempre significa algo.

-Que me paez raro que lo apagares.

-¿Por?

-Porque nun m’alcuerdo de vete apagalo. ¿Y tu?

-¿Tengo qu’alcordame de que tu me vieres?

-Non.

-¿Entós?

-Pero tampoco m’alcuerdo d’apagalu yo.

-¡Hostia, porque lu apagué yo! ¿Quies dexar yá de rumiar? ¿Por qué resoplas?

-Porque toi caminando 

-Tu non resoplas cuando camines, resoplas cuando te pasa algo.

-Nun me pasa nada.

-A mi nun me engañas. Yá tas rumiando.