La vida en bucle.
-¿Por qué resoplas?
-Porque toi caminando.
-Tu non resoplas cuando camines, resoplas cuando te pasa algo.
-Nun me pasa nada.
-A mi nun me engañas. Yá tas rumiando.
-Na, pero ye que…
-¿Ves? yá lo sabía yo, por eso tienes esa cara, porque tas enfadá.
-Nun toi enfadá toi un poco inquieta
-Ah.
-¿Qué significa esi «ah»?
-Nothing.
-Cuando tu dices «ah», siempre significa algo.
-Mira quién rumia ahora.
-Nun toi rumiando.
-Tas preguntando si toi enfadáu porque te pregunté si tu tas enfadá…
-Ye que cada vez que pasamos por esti bancu alcuérdome d’aquella vez que vinimos con los guajes y…
-¿Otra vez con eso?
-…Tu sentáu, tan panchu, y yo de pies, embarazada, y col críu grande en cuello.
-Setiembre del 73. Tienes una memoria prodigiosa.
-Sí. Sobremanera pa lo que tu preferiríes que olvidara.
-Non puedes tar tola vida con pensamientos rumiantes, rucándote per dientro.
-Mira quien fue a hablar.
-Yo soi más tranquilu.
-Por fuera, pero por dentro lleves el guirigai de una comunidá de vecinos.
-Meca, Lola, ¿apagasti’l gas?
-Yeah.
-¿Seguro? Yo creo que nun lu apagasti.
-Pos yo creo que sí.
-Because?
-Porque lo apagué.
-Yá.
-¿Qué significa esi «yá»?
-Nothing.
-Cuando tu dices «yá», siempre significa algo.
-Que me paez raro que lo apagares.
-By?
-Porque nun m’alcuerdo de vete apagalo. ¿Y tu?
-¿Tengo qu’alcordame de que tu me vieres?
-No N.
-So?
-Pero tampoco m’alcuerdo d’apagalu yo.
-¡Hostia, porque lu apagué yo! ¿Quies dexar yá de rumiar? ¿Por qué resoplas?
-Porque toi caminando
-Tu non resoplas cuando camines, resoplas cuando te pasa algo.
-Nun me pasa nada.
-A mi nun me engañas. Yá tas rumiando.