Persona raíz

Elogio del buen paisano.

-¡Camina, Tino! ¿Qué mires, ho?

-Los árboles, Jose Luis. Ye lo guapo de venir de monte. Que miro los árboles y lo veo todo claro.

-¿Todo? ¿El qué?

-La vida, tío. La mio vida, ¿sabes cómo te digo?

-¿Cómo ye, ho?

-Na mio vida, Josín, tuvi muncha “xente fueya”. Foyaraca, como dicía’l mio güelu.

-¿Eh?

-Xente como les fueyes, que se van cuando sopla un poco de vientu.

-Ah.

-Pero tamién tuvi “xente caña”, cuidao.

-¿”Xente caña”?

-Sí, Josín. Amistaes, como les cañes, les rames, qu’acaben rompiendo cuando la vida vuélvese más dura. 

-¿Diceslo por mi, Tinín?

-Non. ¿Sabes por qué?

-¿Por?

-Porque tú yes raigañu, Jose Luis. Yes una “persona raíz”.

-¿Raíz?

-Sí. Les que se queden y te sostienen nos momentos más difíciles.

-¡Cagonrós! Yo…

-Yes un amigu verdaderu, que tuvisti conmigo a lo llargo de los años aguantándome’l tirón… 

-Bueno, home. Yo… 

-Tu dexasti na mio cabeza una huella indeleble.

-¿Los cuernos?

-Non, coño, nun me refiero a eso. Eso ye agua pasada.

-A ver, Tino. Mari taba contigo. Y yo… Oi, un calentón

-Eso foi en primeru de BUP, home. Yá pasó.

-¿Cómo diba a saber yo que Mari salía colos dos?

-Yes auténticu, Josín. sin dobleces.

-Jobar, Tino, vas sacame los colores.

-Escucha: gracies a ti convertíme na persona que soi.

-Sí, ho. Agora voi tener la culpa yo.

-¡Non, fuera pijaes!  ¡Ayudástime a crecer como persona!

-¡Jobar, Tino, siempres que venimos de monte poneste metafísicu!

-¿Qué quiés? La seronda, los árboles, la edá… 

-¡Camina, ho!

-Espera, coño, ye que miro los árboles y dame por pensar.

-Yá lo veo, yá.

-Los amigos, Jose Luis, son como los zapatos.

-¿Cómo ye, ho?

-Puedes tener munchos pero siempres andes colos que te sientes más a gusto.

-Ai, amigu…

-Tu y yo pensamos distinto, nun compartimos nin gustos políticos, musicales,  nin siquier equipu de fútbol. Pero llevamos tola vida xuntos, dende guajes.

-Y mira que fiximos putaes l’unu al otru, eh.

-Tamién ye verdá. Cagamosla,  y nun pasa nada, sabemos perdonar.

-Camina, Tinín. 

-Nin fueyes, nin caña, Jose Luis. Yes auténticu: una “persona raíz”.