Mañana limpio

El gen “paso de todo.

-Cómenos la mierda, Ricardo.

-What are you saying?

-¿A ti qué te pasa? ¿Nun ves la suciedá?

-By?

-¡Mira, ho! ¿Esto qué ye?

-Un poquitín de polvu 

-¿Un poquitín? ¡Ye’l Sahara mudándose al salón! Si soplo, sale un camello.

-Esaxerada yes.

-Acabo d’atopame un calcetu pegáu a la paré.

-Pos mira’l llau positivu: nun ocupa espaciu nel suelu.

-¿Qué somos, Richi, un muséu d’arte contemporaneo?

-Non te pongas asina, Rosina.

-¡Ye alucinante, te la suda, tío, te da todo igual!

-Why, ho? 

-¡Nun ves la suciedá! Ye como si’l to celebru tuviera un filtru: “ignorar asquerosidá”.

-El mi celebru prioriza la paz interior. El tuyu prioriza’l drama.

-¡Drama ye qu’haya un tenedor nel sofá!

-Meca, mira onde taba…

-Ah. ¿Lo tabes buscando?

-Non, pero agora qu’apaeció, problema resueltu.

-Qué huevazos tienes, Ricardo. ¿Qué ye, genético?

-What, ho?

-Los tíos tenéis un gen: el gen “paso de too”.

-Relájate, anda.  Te convido a tomar algo.

-¿Tomar algo? ¿Ónde, ho?

-En cualquier chigre.

-¿Y dejar esto así?

-Claro, cuando volvamos vamos velo con perspectiva.

-¡Nun fai falta perspectiva, Richi, fai falta lejía!

-Anda, non te preocupes.

-¿Cómo nun me voi a preocupar?  Esto nun precisa una limpieza, precisa una escavación. Como venga Sanidá, precíntanos el salón.

-Calla, ho. Pasando un pocu la escoba… 

-Equí nun fai falta una escoba, fai falta un exorcista.

-Relájate, vida.  ¿Te pongo una cerveza?

-¿Ónde? ¡Tienes los vasos pegaos ente ellos como percebes!

-Eso ye que tán uníos. Son casi familia.

-¿Pero cómo pues ser tan gochu? ¿Nun ves la suciedá? 

-Non, yo veo un hogar con personalidá. 

-Equí los ácaros celebren congresos, la mierda yá echa raíces.

-Mañana limpio tou.

-¿Mañana de qué añu?

-Nun concretemos, por favor. Sin presión, eh. Sin presión…