Desconexión emocional.
-¡Vente arriba, Xulio!
-Aparta, ratina, ponte p’allá.
-¡Deja que les serpentines del antroxu s’enreden en tu vida…!
-¿Qué, ho?
-¡…Y te liberen de la rutina por un instante efímeru!
-¡Anda, chaval, vete a rascala! ¡Déjame en paz!
-Son díes cargaos de color, música y felicidá.
-¡Home, vaaa!
-La vida ye un antroxu.
-Di que sí, gallu. Nun me digas na.
-¿Pero qué trauma tienes, Xulio?
-¿Cómo ye, ho?
-Nun puedes vivir asina, tío, con esa fobia social.
-¡Viviré como me salga de los cojo…!
-Non te pongas muros, Xulio.
-¿Muros de qué, ho?
-Barreres irrompibles que generen desconfianza y soledá.
-¿Qué dices, oveya? ¿Quies facer el favor de dejame en paz?
-¡Ven de folixa con nosotros, ho!
-¿Nun ves que toi tranquilín, equí, na barra…?
-Non ye la barra, yes tu.
-¿Yo?
-Sí, tío. Yes espertu en crear distancia.
-¿Perdona?
-Con esa cara de mal rollu…
-¡Meeee! Como se nota que tas disfrazau.
-En cada disfraz escuéndese un suañu, Xulio. Déjame ayudar.
-¿Ayudar a qué?
-A combatir la desconexón emocional.
-¿Qué me tas contando, Mikimaus? ¡Tais toos barrenaos!
-Yes emocionalmente inaccesible, Xulio. Déjate llevar.
-Perezona, chaval… ¿Qué quies que te diga?
-Háblame de tu infancia.
-¿Cómo ye, ho?
-Ye lo primero qu’hai qu’analizar.
-¡Meeee! ¡Tas guapu!
-Tienes qu’asimilalo. Y recuperar l’autoestima.
-¿Pero tu que te metes, ho? ¿Cómo traes esi colocón?
-¿Qué dices, Xulio? Si yo nun bebo alcohol.
-¡Puf! Paciencia toi teniendo, chaval…
-Te fai falta aprender a perdonar y a soltar.
-¡Pos cómo te suelte una hostia, verás!
-Tienes que crear vínculos, Xulio.
-¡Anda, guapín, vuelve cola charanga!
-A mi n’antroxu los problemas pásenseme.
-A ver si va ser que yes gilipollas.
-Xulio, equí tienes un amigu, ¿oíste?
-¿En serio?
-Si vas pol Campillín pregunta por Mickey Mouse.
-Paciencia…
-Lo que necesites, ¿oíste?
-Valió. Nun me des más la murga, por favor.