La misma piedra

Heridas emocionales.

 

-¡Míralu, Idoya! ¡Míralu! ¡Ta diseñáu para mi!

-Fía, vale yá.

-¿De qué, ho?

-De romantizar. 

-¡El destino! Tamos predestinados.

-¿Qué destino, Teresina? Si sabes qu’él para equí y vinisti tu a buscalu.

-¡Mira p’ahí! Gústame más que dormir hasta tarde.

-Yá tamos. Lo de siempre, los mismos patrones.

-¿Qué, ho?

-Solo te gusten los señoros machirulos, carapijos y fistrones.

-¿Qué quies que faiga, Idoya? ¡Ye lo que me pon!

-Los mismos patrones, Tere. Y eso puede dicir mucho, eh.

-¿Mucho de qué?

-De ti, Teresina. De tus heridas emocionales. 

-¿Que qué, ho?

-Sabes que esi rapaz ye un chungu. Y enriba, yá tien pareja. Y tu venga y venga.

-La verdá ye que siempre m’atraen persones que nun tán disponibles.

-Será por algo.

-¿Por qué, ho?

-Nun sé, fía, pregúntatelo.

-¿El qué?

-¿Tas tú disponible para tí?

-¿Cómo ye, ho?

-¿Quién sentíes que nun taba disponible para tí na to infancia?

-¡Ay madre! Me parto contigo, Idoyina.

-Poca broma, Guapina. Quizá descubras que busques a to pá en tus parejas.

-¿Qué tien que ver mi padre nesto? ¡Tas chiflá!

-Nun sabes escoyer bien a tus parejas. Siempre tropieces na mesma piedra.

-Rabiona que te da, Idoya.

-¿Rabiona de qué? ¿De ti?

-Sí, fía, sí. Porque fluyo. Yo fluyo y eso fastidiate…

-Sí, yá. Flúyes de noche. Pero a otru día…

-¿Qué?

-¡Te arrepientes! Y tengo qu’aguantate yo. Lo de siempre. 

-Bueno, fía, por algo somos amigues desde l’instituto, ¿no?

-Yá, Tere. Pero toi un poco farta, eh. Paez que tienes imán.

-¿Imán de qué?

-¡Pa les relaciones tóxiques!

-L’amor duel, Idoya.

-Tas bien equivocada, guapina.  L’amor nun duel, nun ye sufrimientu.

-¡Ay fía, qué coñazu yes!

-Lo que tienes, Teresina, ye qu’escoyer bien.

-Hija, yo dejome llevar pola pasión.

-Mira, nun me faigas hablar, eh.

-L’amor, Idoya, ye una emoción.

-Yes bien inconsciente, Tere.

-Anda, acaba’l Biosolán y tira pa to casa…

-Tienes muchas heridas, ¿oíste?

-¡Calla, bobona! ¡Esti puntu ta diseñáu para mi!

-¿Ves? ¡Siempre tas igual! Toma les riendes de tu vida y…

-Pesadina yes, fía. ¡Me tas dando la noche, Idoya!

-Bueno, yo aviséte.

-Hala, Idoya, hala…

-Yes necia. Siempre tropieces na mesma piedra.