Que te vaya mal

De barra y condición humana.


-Nun lo puedo creer.

-¿Qué ye?

-Toi diciéndote que se me jodió la caldera, que tengo inundación, y tu paez que te alegres.

-Home, yo…

-Cagonrós, Gerardo, paez que t’acaben de regalar un jamón.

-¿En serio vesme disfrutar?

-Cambia esa cara, chico,  podíes disimular…

-A ver, Mino, ¿qué quiés que te diga?

-¡Disfrutes coles desgracies de los demás!

-Home, tanto como disfrutar…

-Siempre tas igual. Cuando compré’l chalé dijiste que ta mal situáu, cuando merqué un BMW…

-¿Nun te dije que yera bien guapu?

-Sí. Y depués: “Veremos ver cuánto dura”.

-A ver, Mino, yo nun quiero que sufras.

-¿Entós?

-Pero tampoco quiero que t’acostumbres a ser feliz.

-¿Cómo ye, ho?

-Eses pequeñes desgracies tuyes devuélvenme al equilibriu.

-¿Que qué, ho?

-Si te va fenomenal, paez que mi vida va peor. ¿Sabes cómo te digo?

-¿Pero cómo yes tan cabrón?

-Que te vaiga mal a ti ye lo único que consigue que yo me sienta bien. 

-¿En serio?

-Sí, Mino. Yo dígotelo como lo siento.

-Que te alegres del mal ajeno, Gerardo, diz muncho de ti.

-¿El qué, ho?

-¡Amás de un tipo inseguru yes un cabronazo de marca mayor!

-¿Por?

-Necesites qu’otros fracasen pa sentite valiosu.

-Pos sí, ye verdá, nun soporto sentime por debajo de los demás.

-Pero Gerardo…

-Y cuando alguien triunfa, recuérdame lo que yo nun consiguí.

-¡Siempre fuisti un envidiosu!

-Yo digo les coses a la cara.

-Cada vez que alguien triunfa dices que ye por enchufe.

-Porque ye verdá. Y cuando fracasa, me tranquilizo.

-¡Qué joputa!

-Ye lo que hai, Mino. ¿A ti nun te pasa?

-Yo toi a lo mío.

-Sí, ho.

-Nun necesito que los demás bajen pa nun tener que subir yo.

-Si a ti te va mal, mi vida paez mejor.

-Tienes bien poca autoestima, nun vuelvo quedar contigo pa tomar sidra.

-Tas convidau, alegrástime’l día.

-Marcho. ¡Foín, raposu, animal!

-¡Hala, hala! Que te vaya mal.