La maldición de la primera impresión.
-¿Tan mal te caigo?
-Mucho.
-¡Pero si nun me conoces!
-Nin ganes. Cáesme mal.
-¿Por?
-Namás vete.
-Pero yo…
-Nun yes tu, ye mi cerebro.
-¿Cómo?
-La primer impresión ye lo que cuenta. Nun hai nada que facer.
-¿Serán prejuicios?
-Seralo guapamente. Pero nun te soporto, chaval.
-¿Y si te demuestro que soi maraviyosu?
-Nun pierdas el tiempu, en serio. El sesgo de confirmación…
-¿El qué, ho?
-Faigas lo que faigas vas paeceme un gilipollas.
-¿Y si te invito a…?
-Bona gana tienes de gastar perres…
-Eso ye una coraza.
-¿El qué?
-Pensar mal, nun create espectatives…
-Que te pires.
-¿Pero nun me das una oportunidá?
-Yes un carapijo, ta decidío.
-Pero…
-El mi cerebro se enroca con muncha facilidá.
-¿Y si…?
-Nin lo intentes. Cada vez me caes peor.
-¿Yes así con tol mundo?
-Qué va. Pero tu cáesme mal.
-Puedo ser adorable.
-Alegrándome. ¡Chao!
-¿Pero por qué m’eches? ¡Nin siquiera me conoces!
-Lo siento, tío, hai coses que nun se pueden disimular y…
-¿El qué, ho?
-Nun sé, tien que ver colo qu’irradiamos y tu…
-¿Qué?
-Irradies gilipollez, qué quies que te diga.
-Dime que me amas, aunque ses mentira.
-¿Ves? ¡Gilipollas integral! Namás vete, chaval. Tengo un ojo que…
-¿Ojo de halcón?
-¿Ves? ¡Yes tuntu tuntu tuntu! ¡Sabíalo yo!
-Vaya por Dios.
-Nun falla. Namás vete. Anque nun abrieres la boca. Pero… ¡puf!
-¿Pero tan feu soi?
-Nun tien que ver cola guapura. Hai coses que…
-¿Qué pasa, que me vas a estigmatizar por llevar tatuajes?
-¿Lleves tatuajes?
-¿Quies comprobalo?
-¡Buo! ¡Qué pereza! De verdá… Caso cerrado. ¡Pírate yá!