Sedentarismo cognitivo

Cerebros en modo “ahorro de energía”.

 

-¿Nueve por ocho?

-Dame un segundu.

-¡No, tío! Sin mirar el móvil.

-Ah. Entós nun lo sé. Calcular así, a pelo, ye complicao.

-Ye de primaria.

-Yá, pero primaria analógica. Y yo agora soi digital.

-Antes resolvíes integrales, Josinacio.

-Sí, pero desde que existe la IA descubrí algo meyor: nun resolveles.

-¿Sabes cómo se llama eso? Sedentarismo cognitivu.

-¡Ah, coime! ¿Y vien con actualización o hai que descargalo?

-No, oveya, eso ye lo que nos pasa cuando delegamos tou nes máquines.

-Home, tou tou… ¡Tampoco esageres!

-¿Cómo llegues a tu casa, ho?

-Pregúnto-y al GPS.

-Imagina que nun hai.

-Quedo a vivir na rotonda.

-Sí, Déjate de coñes. Antes hasta sabíamos números de memoria.

-Yo sé’l míu.

-¿El de teléfono?

-¿Qué dices? El PIN. Y gracies.

-¿Y si pierdes el móvil?

-¡Hostia, pierdo mis recuerdos, mi identidá, los mis amigos y la de mi madre!

-¿Ves? ¡Eso ye grave, Josinacio!

-No tanto, Chema. Ta tou na nube.

-Tu piénsalo un poco…

-Pensar cansa. Y agora nun ye obligatorio.

-Así nos va.

-Ye como subir escaleres teniendo ascensor.

-Yá. El problema ye que’l día que s’estropie l’ascensor…

-Quedo a vivir nel rellanu.

-¡Tamos guapos! ¡Tamos atrofiando la mente!

-Yo no, Chema, yo toi externalizándola.

-¿Cómo ye, ho?

-Teletrabajo neuronal… Decidí usar IA pa tou.

-Eso nun ye una decisión, Jose, ye una rendición.

-Ye eficiencia, perdona.

-Confundes eficiencia con pereza cognitiva. Tu “celebro”…

-El mi “celebro” ta en modo ahorro d’energía. Como’l móvil.

-Manda narices…

-¿Qué? ¡Ye lo que hai…!

-Lo que hai ye que pensar, Josinacio. Tu antes pensabes  y agora yá nun pienses.

-“Pienso, luego Googleo”.

-¿Ves? A eso me refiero.

-¿Qué, ho?

-Tendríamos que tener idees propies.

-Ah. Yá. ¿Y tu tienes alguna?

-Sí. Mira: creo que tendríamos que usar menos la IA.

-Meca, ¿y eso pensástelo tu solo?

-Sí, pero por si acasu, voi confirmar cola IA si esta idea ye correcta.