Cerebros en modo “ahorro de energía”.
-¿Nueve por ocho?
-Dame un segundu.
-¡No, tío! Sin mirar el móvil.
-Ah. Entós nun lo sé. Calcular así, a pelo, ye complicao.
-Ye de primaria.
-Yá, pero primaria analógica. Y yo agora soi digital.
-Antes resolvíes integrales, Josinacio.
-Sí, pero desde que existe la IA descubrí algo meyor: nun resolveles.
-¿Sabes cómo se llama eso? Sedentarismo cognitivu.
-¡Ah, coime! ¿Y vien con actualización o hai que descargalo?
-No, oveya, eso ye lo que nos pasa cuando delegamos tou nes máquines.
-Home, tou tou… ¡Tampoco esageres!
-¿Cómo llegues a tu casa, ho?
-Pregúnto-y al GPS.
-Imagina que nun hai.
-Quedo a vivir na rotonda.
-Sí, Déjate de coñes. Antes hasta sabíamos números de memoria.
-Yo sé’l míu.
-¿El de teléfono?
-¿Qué dices? El PIN. Y gracies.
-¿Y si pierdes el móvil?
-¡Hostia, pierdo mis recuerdos, mi identidá, los mis amigos y la de mi madre!
-¿Ves? ¡Eso ye grave, Josinacio!
-No tanto, Chema. Ta tou na nube.
-Tu piénsalo un poco…
-Pensar cansa. Y agora nun ye obligatorio.
-Así nos va.
-Ye como subir escaleres teniendo ascensor.
-Yá. El problema ye que’l día que s’estropie l’ascensor…
-Quedo a vivir nel rellanu.
-¡Tamos guapos! ¡Tamos atrofiando la mente!
-Yo no, Chema, yo toi externalizándola.
-¿Cómo ye, ho?
-Teletrabajo neuronal… Decidí usar IA pa tou.
-Eso nun ye una decisión, Jose, ye una rendición.
-Ye eficiencia, perdona.
-Confundes eficiencia con pereza cognitiva. Tu “celebro”…
-El mi “celebro” ta en modo ahorro d’energía. Como’l móvil.
-Manda narices…
-¿Qué? ¡Ye lo que hai…!
-Lo que hai ye que pensar, Josinacio. Tu antes pensabes y agora yá nun pienses.
-“Pienso, luego Googleo”.
-¿Ves? A eso me refiero.
-¿Qué, ho?
-Tendríamos que tener idees propies.
-Ah. Yá. ¿Y tu tienes alguna?
-Sí. Mira: creo que tendríamos que usar menos la IA.
-Meca, ¿y eso pensástelo tu solo?
-Sí, pero por si acasu, voi confirmar cola IA si esta idea ye correcta.