Ronquidos en la zona de confort.
-Ya tamos. ¡Joaco, Joacooo!
-¿¿Eh??
-Ye sentanos nel sofa, poner la película, y quedate tu roque.
-¿¿Eh??
-Siempre igual.
-Uf. Cuando dos almas se sientan en paz…
-What's up, ho?
-Dormir xuntos ye un actu d’amor, Mariluz.
-¿Xuntos de qué, ho? Si’l que ronques yes tu, yo toi viendo la película…
-Nun hai llugar más seguru qu’unos brazos que te faen sentir como en casa.
-¿Qué brazos, oveya? ¡Si tas repantingau como un mejillón abandonáu!
-Ye confianza, Mariluz.
-What what, ho?
-Aquí puedo liberame.
-¡Ja! Lo único que liberas son ronquíos, Joaco, qu’asustes hasta al gatu.
-¿Sabíes que si te da’l suañu cuando tas cola tu pareja ye porque tamos
uníos químicamente?
-What what, ho?
-Ye una conexión.
-Sí, ho. La conexión ente’l to culu y el sofá.
-Que non, Mari, qu’el mi cuerpu cuando ta cerca de alguien que ama empieza a liberar serotonina, dopamina y…
-¿Qué dirás, manguán?
-Son hormonas de bienestar y tranquilidá.
-But how do you have so much nose?
-Lo que tengo ye una sensación de paz tan profunda…
-How are you, ho?
-Na, el mi cuerpo detecta que toi cerca de quien amo y apágase.
-Voi apagate yo pero d’un hostiazu, vas ver.
-Ye ciencia, Mari. Física cuántica emocional.
-La vieyera, dirás. ¡Mamina, lo qu’hai qu’aguantar…!
-Duérmome porque te amo, Mariluz.
-Sí, ho. Selo yo…
-El mi cuerpo diz “Paz”… y apágase.
-Pos di-y al to cuerpo que s’apague na cama, no en metá de la película.
-¿A ti qué más te da?
-¿Pero tu sabes cuántes pelis romántiques tuvi que ver yo sola mientres tu dibes al quintu suañu?
-Tampoco tantes, eh.
-¡Toes, Joaquín! ¡Todaaas!
-Yes, ho...
-¡Hasta Titanic! ¡Titanic enterita! ¡Y ensin poder llorar agusto porque tu tabes al llau sonando como si fundieres un submarín! ¡Menudu roncón!
-Calla un poco, Mari.
-¿Que qué, ho? ¡Güei duermes nel sofá, cagonrós!
-Cojonudo. Yá garré postura.
-¡Nun ye pa que te pongas cómodu! ¡Ye un castigu!
-Vaya ho. Nun me castigues, vida. Que yo… Que yo…
-¿Tu que, ho?
-Yo… Yo… Zzzz… Zzzzz
-¿Ves? Siempre igual. ¡La madre que lu sibló!