Regalos que son un certificado de defunción.
-¿Y me llamas tres días después para romper?
-El sábado tovía tenía esperanza. El domingo, resaca. El lunes, lu vi dobláu na silla…Y diome un ataque d’ansiedá.
-Marga, yo…
-Acabóse.
-¿Por un pijama?
-Por tou lo que vendría dempués: el tedio, la manta eléctrica, el crucigrama…
-Toi flipando, Marga. Pensé que te gustaría.
-Eso ye lo que más duel, Josinacio, que pensasti. Nun me conoces en absoluto.
-¿Cómo que no? ¡Ye de la tu talla!
-Toi farta. Acabóse.
-By?
-L’añu pasáu una bata de guatiné…
-Pa tar calentina en casa.
-L’anterior, el mismu perfume que usaba tu ex…
-¿Qué ye, que güel mal?
-Lo nuestro, Nachín, ye lo que güel mal. La nuestra relación.
-By?
-¿Qué será lo próximo, un juegu de sartenes?
-Si lu quies, te lu pido pa Reyes…
-Yo regaléte una escapada a Lisboa con cena romántica incluída. ¿Nun captes la diferencia?
-Sí, ho. El viaje ye pa los dos. ¡El pijama ye pa ti sola, mi amor!
-Yo regaléte una experiencia, tu regalástime una rendición.
-¿Rendición de qué, ho?
-Nun ye’l regalu en sí, Josinacio, ye lo que simboliza.
-¿Pero qué tien de malo un pijama de felpa, Margarita?
-Que tu me ves como alguien que s’apaga a los diez, ve “Pasapalabra”, y usa el mandu a distancia como si fuera’l cayáu de jubilada.
-No flipes, Marga.
-Un regalu equivocáu ye la prueba irrefutable de que pa ti yo nun ocupo’l mesmu llugar que tu ocupes pa mi.
-Hai que se joder… ¿Y por qué nun melo dijiste el sábado?
-A ver, Josinacio. Nun te diba dicir: así, ahh, sigue, más fuerte, sí, síi, qué mierda de pijama, guapín…
-¡Te acostaste conmigo sabiendo que me dibes a dejar!
-Home, Nacho, pa un día que te animes tenía qu’aprovechar.
-Te juro que toi flipando.
-Esto nun ye un regalu, Josinacio, ye un certificáu de defunción.
-¿Pero qué esperabes? ¿Un reló inteligente?
-Lo nuestro murió, Nachín, acabóse.
-¿Pero por un pijama, vas dejame por un puñeteru pijama?
-A ti, fíu, sacándote del sábado sabadete…
-¿Pero qué dices, Marga? Yo te amo.
-What's up, what's up.
-¡Putu pijama! Descambialu, ¿oíste? Nun sías boba. ¿Y lo de Lisboa?
-Yá me da igual. Por mi como si vas a Valencia de don Juan.
-¡Cagonrós! La culpa ye mia por regalar…